”Staat daar nu een ooievaar op de baan? Even goed kijken. Nee, deze heeft een kleinere neus en bovendien een broek aan. En kijk…, daar zie ik ook iets van een rollerskater. En nu steekt er een moeder-metkinderwagen de threshold over. Go around!”

DAG 1: EHLE-EDRT-LFQW-LFLQ-LFMD (Cannes)

Tijdens de eerste stop in Trier is het duidelijk dat het Alpengebied een no-go area is en dat we in onze handen mogen knijpen als we voorbij Lyon komen. Na Saarbrücken zien we kans om het ellendig lange front te verschalken en eenmaal voorbij Lyon kunnen we de lokroep van de Mediterranee niet meer weerstaan. We bekijken de Mont Ventoux van dichtbij en glijden in het serene avondlicht over het prachtige landschap direct naar Cannes LFMD. ’s Avonds eten we heerlijk fruits de mer bij Astoux & Brun près du Vieux Port. La vie est belle!

DAG 2: LFMD-LILH-LIPV (Venetië)

We vertrekken vanaf de korte baan richting zee en scheren op 500 ft langs Nice. We verwonderen ons over de vele plantenkassen en concluderen met onze Nederlandse achtergrond dat daar waarschijnlijk in het geniep Italwiet wordt gekweekt. De passage van de Passo dei Giovi (bij Genua) is nog even spannend, want we krijgen last van downdrafts en turbulentie. Ons trouwe werkpaard klimt voor geen meter en op de achterbank en in de ramen is de overheersende kleur groen. We maken een extra rondje om hoogte te winnen. Dat werkt en mooi op tijd landen we op de grasbaan van Lido. Dat heeft een fraai gerestaureerd luchthavengebouw en je stapt zo op een ferry naar de overkant (Venetië). Na wat Italiaans
gedoe vinden we een mooi authentiek hotelletje (uit 1200) pal naast de beroemde Ponte Rialto. Venetië is natuurlijk een prachtige stad: we zien veel kano’s, een politieboot met verkeersregelaar, een brandweerboot, we banjeren lekker door de stad, laten het eten goed smaken en betalen € 7 voor het laatste biertje. Per stuk ja. Italië is een mooi land.

baan

DAG 3: LIPV-LJPZ-LDRG-LDRI (Rijeka)

Voor de deur stappen we op een vaporetto (bootbus), die ons naar Lido brengt. Een rondje boven de stad mag niet, dus dan maar op naar Portoroz in Slovenië voor een fuelstop. De Kroatische kust (Istrië) is prachtig en we mogen een rondje over het amfitheater van Pula maken (daar wel). Het is winderig op Rijeka (Krk Island), maar Maurice zet de kist netjes neer. Een paar aardige security dames moeten het vliegtuig inspecteren, maar eigenlijk willen ze gewoon met ons op de foto. Tja, wie wil dat nu niet, denken we in koor? We willen door naar Zagreb, want dat lijkt ons wel wat op zaterdagavond. We zien de wolken al over de bergen hangen. Onderdoor is geen optie en dus moeten we een heel stuk VFR on top (FL80) om in Zagreb te geraken. Daarbij is er ook een stevige lokale woei genaamd Bora, die valwinden vanaf de bergen produceert. Eerst willen we nog het kleine veldje Grobnik LDRG bij Rijek met een bezoekje vereren. Het stuitert daar onbehoorlijk en ook een tweede poging mislukt (zie inleiding). Wegwezen dus, dan maar direct door. Maar al klimmende zien we dat de gaten in de bewolking kleiner en kleiner worden. Tijd voor een nieuwe wx-update en die vertelt ons solid overcast in Zagreb!
Hmm, dat gaat niet werken en we besluiten naar Krk Island terug te keren. Hallo dames, hier zijn we weer. Blijft u overnachten? Nee hoor, lachen we. We checken, bellen, bekijken onze opties en na een uur of twee gaan we weer op pad. Maar de zoveelste wx-update met Zagreb leert dat het plafond wederom gesloten is met een wolkenlaag van 5.000 ft dik. Er rest ons niets anders dan om te draaien. Balen, maar de fraaie wolkenpartijen bij een ondergaande zon bij mooie vergezichten doen onze teleurstelling verzachten. Na de landing staan dezelfde geüniformeerde dames ons breed grijnzend op te wachten, maar durven niets te vragen. Pfffff. Toch even stiekem naar de metar van Zagreb kijken. OVC staat er nu! Die ene meteo-meneer aan de andere kant van de bergen moet nu dus wakker zijn. De aardige ops manager helpt ons aan een goede overnachtlocatie en we laten ons het lokale eten goed smaken.

DAG 4: LDRI-LDZL-LDZA-LHSM-LHSKLHSA-LHBS (Budapest)

We rukken ’s morgens de gordijnen open. De boze wolken zijn lieflijke wattenplukjes en er staat een zacht briesje. Gaan! Op Zagreb Lucko kunnen we door het alom aanwezige hoge gras de taxibaan maar moeilijk vinden. Heli’s staan her en der verspreid over het veld en bij een daarvan zien we de broccoli uit de deuren groeien. We ontmoeten Boran, die weet waar hij het over heeft en strooit met allerlei tips. Goeie vent. Na een verplichte pitstop op het nabij gelegen Zagreb Pleso zetten we de neus naar Balaton LHSM. Daar is de Lufthansa flight academy druk aan het trainen met een A320 en een B737 en wij komen daar met onze brommer even tussendoor. Het blijkt dat ze daar tijdelijk geen avgas hebben. We peilen de tanks en vinden de reserves te krap. Geen nood, we kunnen immers op mogas vliegen. Martijn ritselt een jerrycan bij de brandweer en komt na een bezoekje aan de benzinepomp spoedig met het gewenste sap terug. Later blijkt dat we meer fuel aan boord hebben (kist stond wat achterover) maar no jokes with fuel please. We vliegen langs het langgerekte Balatonmeer en landen op Siofok LHSK. De grasbaan ligt er superstrak bij en we zien keurige baan- en taxibaan bebording en een ILS localizer en dat alles op een grasbaan. Laat Texelse Ed het maar niet horen…. Later horen we van Boran dat Siofok een uitwijkveld is voor de L39 (Albatros) van de Hongaarse luchtmacht en dat verklaart veel. Na Siofok moeten we zo nodig even langs EHSA, een voormalig luchtmachtveld aan de overkant van het meer. Reden? De onuitsprekelijke naam: SZENTKIRALYSZABADJA. Inderdaad, say again. We ontfutselen telefonisch toestemming, Maurice laat op EHSA de wielen even rollen en daar gaan we weer. Zeg nou zelf: SZENTKIRALYSZABADJA, klinkt toch interessanter dan Budel of Texel?

Mooi op tijd landen we op Budaors LHBS, een handig gelegen grasbaan nabij Budapest. We struinen wat door een reusachtige hangar vol vliegtuigen en zijn gecharmeerd van het oude maar vooral van binnen prachtige havendienstgebouw. Martijn vermaakt zich met de goed Hongaars sprekende taxichauffeur en we verkennen de mooie maar rustige binnenstad.

DAG 5: LHBS-LHPR-LKKU-LKHB-LKLT(Praag)

Vanaf Budaors proberen we een sight seeing rondje over de Donau te maken. Dat valt niet mee omdat het uitgestrekte Budapest wel vijf vliegvelden heeft. We bellen voor toestemming met Budapest TWR en worden uitgemaakt voor passagier. Au au, dat doet zeer, we doen toch zo ons best? Gezien onze vermeende status kunnen we fluiten naar de toestemming, wordt het een kort rondje en zetten koers naar Györ. We verbazen ons daar over het hoge circuit en zijn er snel achter waarom: precies op downwind, recht onder ons ligt een airstrip met wel vijf of zes An-2’s buiten geparkeerd. Blijkbaar niet interessant om op de kaart te zetten….

We toeren over de Audi fabriek in Györ, bekijken Slowakije alleen vanuit de lucht en landen na een mooie nadering op Kunovice LKKU in Tsjechië. Daar staan maar liefst drie vliegtuigfabrieken: Let, Czech Sport Aircraft en Evektor. De airport-manager vraagt of we zin hebben om de Let fabriek te bekijken. We laten dat buitenkansje niet lopen en zien een enorme hal waar de L410 gebouwd en onderhouden wordt. Buiten staat het L610 prototype motorloos op betere tijden te wachten. Bij de buurman (Czech Sport Aircraft) zien we door de openstaande hangaardeur een hele rij Sport Cruisers (ex Piper Sport) staan. Er wordt echter net een audit gehouden, dus we mogen niet naar binnen. Wel nemen we plaats in een nieuwe Sport Cruiser met een experimental sticker erop, dit vanwege een EASA testprogramma om het startgewicht te mogen verhogen naar 600 kg. Natuurlijk full glass, mooi speelgoed. De laatste fabriek (Evektor) ligt aan de overkant van het terrein. Daar maken ze ook mooie dingen zoals de Super Cobra of de EV-55 Outback, naast het leveren van sub-assemblies voor de commerciële luchtvaart. Kort voor de val van het IJzeren Gordijn werkten er maar liefst 6.000 man op LKKU in de verschillende vliegtuigfabrieken, nu een stuk minder.

Behalve Budapest is ook Praag van een stuk of zes vliegvelden voorzien. Letnany LKLT lijkt ons wel wat. Vlak voor de landing overvliegen we Kbely, een militair veld dat vol staat met oude vliegtuigen. Een paar rechter wijsvingers bewegen een paar keer op en neer op een zwart kastje. Het landen op Letnany blijkt nog een hele uitdaging omdat Eugene wat te hard binnen komt, geen full flaps geeft en de grasbaan een knollentuin is. We stuiteren op een interessante wijze, dat wordt dus een goaround. Tot genoegen van Martijn is het gehele drama gefilmd. Op het terrasje doen we ons tegoed aan een welverdiend ALB en op advies van de iPad kuieren we dwars door de velden naar het metrostation Letnany. Dat is nog eens handig. Onze vliegende connectie in Praag regelt een prima hotelletje (Hotel 16 in Praag 5). David loodst ons door de stad en we gaan samen eten. Praag is behalve die ene grasbaan natuurlijk een prima stad, wat Martijn ertoe beweegt om vage tentjes op te zoeken.

DAG 6: LKLT-EDBJ-EDVK (Kassel)

We willen een beetje op tijd weg, want we weten dat we door een stevig front heen moeten. Plan is om zover mogelijk door te vliegen tot we moeten landen, daar de tijd te nemen om het front te laten passeren en dan te proberen thuis te komen.

Martijn is aan de beurt, maakt een short field takeoff en merkt nog voor dat we los zijn dat de airspeed indicator dienst weigert. Huh? Hij doet het echt niet, dus we blijven in het circuit en maken een mooie landing (hij wel). De GPS helpt ons daarbij een redelijk nauwkeurige airspeed te bepalen. Al gauw demonteren een paar engineers van Czech Airlines vakkundig de pitotbuis, die verstopt is door zand en stof. Amper drie kwartier later hangen we weer. De mannen willen niets weten van betaling en de extra landing kost ook niets. Ook het vliegrondje in het circuit is voor nop, want de hobbsmeter was de tijd even vergeten. De dag van Martijn kan niet meer stuk. Boven Jena wordt de lucht steeds grauwer en gaat het harder waaien, maar het is nog wel vliegbaar. We besluiten door te gaan tot Kassel, waar eerst het front en pas uren later wij ook besluiten te overnachten.

DAG 7: EDVK-EHLE

Het laatste stukje naar Lelystad is appeltje-eitje. We worden enthousiast opgevangen, en geven het toestel een welverdiende schoonmaakbeurt. We noteren voldaan dat we ruim 30 uur gevlogen hebben en dat we veel geleerd en gelachen hebben.

enroute

 

Lessons learned, tips & more

  1. Werk van tevoren een paar scenario’s uit, maar zorg er ook voor dat je flexibel blijft in je routekeuze. Beperk je opties dus niet te snel.
  2. De iPad mee bleek reuze handig. Met Google Maps zie je altijd precies waar je bent. Tijdens de vlucht zetten we dit ding af, je moet wel naar buiten blijven kijken en ook genieten.
  3. We hebben dankbaar gebruik gemaakt van OrbiFly voor het en route weer als we aan de grond staan. Weg met al die verschillende websites, nergens voor nodig.
  4. Bepalende factoren voor zo’n trip zijn het weer en de beschikbaarheid van brandstof.
  5. Zorg voor een goede taakverdeling bij voorbereiding, tijdens vliegen en tijdens de stops.
  6. Een goede onderlinge verstandhouding is een belangrijke succesfactor: je moet elkaar kunnen vertrouwen en ongehinderd feedback (kunnen) geven. Dat ging ons prima af, ook omdat we al eerder samen trips hebben gemaakt. Zo maak je samen niet alleen een gezellige reis, maar leer je ook ontzettend veel van elkaar.

 

Vliegeniers: Maurice Peters, Martijn Schroevers en Eugene Leeman
Clubkist: PH-WVO

Ingezonden door: Eugene Leeman