Eén van de dingen die bij het plannen van de route belangrijk zijn is: brandstof. Kan ik de vlucht zodanig opdelen in legs dat ik elk leg binnen de grenzen van de brandstofregels kan vliegen? Daarbij kijk je allereerst naar de maximale hoeveelheid brandstof die je kunt meenemen, wat dan je maximale vliegtijd is, met inachtneming van alle verplichte reserves en natuurlijk: waar kan ik weer tanken?

Dat lijkt allemaal simpel. We zijn in Nederland redelijk verwend, op nagenoeg ieder Nederlands vliegveld is AVGas of Mogas verkrijgbaar, maar dat is in het buitenland wel anders.

Voor de voorbereiding van de trip naar de Noordkaap was het ook nogal een ingewikkeld traject. Er is namelijk nergens een database waarin precies staat bijgehouden op welk veld AVGas of Mogas beschikbaar is. Je moet dus .eerst een veld prikken en dan gaan uitzoeken of dat veld wel fuel heeft. Daarvoor zijn verschillende bronnen beschikbaar: Jeppesen heeft officiële informatie die zomaar verouderd kan zijn, SkyDemon heeft informatie op basis van PiReps, maar dat is dus nooit volledig. Uiteindelijk is de enige juiste bron van informatie het vliegveld zelf. Wij valideren dus voor ieder veld dat wij plannen persoonlijk dat er ook fuel beschikbaar is. Noem ons paranoïde, maar je kunt het maar gecheckt hebben.

Tijdens de voorbereiding stuitte Barry op een lijst van Shell waarop stond op welke velden Shell AVGas levert. Dat viel best tegen en Shell is natuurlijk niet de enige brandstofboer op de wereld. Het bleek al snel dat er in Zweden NOG een brandstofboer was die een eigen soort vliegtuigbrandstof verkoopt. Die brandstof heet Hjelmco en is een soort UL91 met een octaangetaal van 94. Hjelmco is verkrijgbaar op bijna alle zweedse velden en navraag bij onze eigen Erik Moen leert ons dat de KAX voor deze brandstof geschikt is.

Zo wordt met een beetje onderzoek vooraf het plannen van de reis ineens een stuk eenvoudiger.