Een KLM vliegclub in 1938?

Dat de KLM Aeroclub het eerste initiatief is voor oprichting van een vliegclub van en voor KLM personeelsleden is? Nee, dat klopt niet.
Uit een krantenartikel uit 1938, gevonden in een oud Amsterdams huis achter een dikke laag behang, blijkt dat in datzelfde jaar de latere Technisch Directeur Ir. J. Luymes zich reeds inspant voor oprichting van een vliegvereniging. Zijn poging slaagt echter niet. Waarschijnlijk komt de club niet van de grond door de mobilisatie ivm de Oorlogsdreiging in Europa.

Het idee

Niet eerder dan in 1969 wordt weer over een vliegclub gesproken. Dit gebeurt tijdens een vlucht van Amsterdam naar Anchorage op 21 augustus. De twee BWK’s aan boord besluiten, na elkaar flink enthousiast te hebben gemaakt, een vliegclub op te richten voor KLM boordwerktuigkundigen.

De BWK Vliegclub

En zo ontstaat op 5 maart 1970 de BWK Vliegclub, zonder vliegtuig én zonder vliegers. De leden hebben allen nog geen brevet en gaan fanatiek aan de studie. De eerste solo uurtjes worden al gauw gedraaid en niet lang daarna haalt de eerste vlieger zijn brevet.

Geleend materieel

De SRM was de eerste kist die werd gestationeerd vanaf Rotterdam. Omdat het geld ontbreekt om zelf een vliegtuig aan te schaffen, wordt een deal gesloten met de Vliegclub Rotterdam (Stichting Vliegend Materieel) om een vliegtuig te stationeren op Schiphol-Oost.
Dit gebeurt voor een aantal perioden en de club vindt een plekje in Hangar 9.

Een Naamswijziging

Twee jaar na de oprichting wordt besloten de BWK Vliegclub open te stellen voor alle KLM-ers. En weer twee jaar daarna volgt openstelling voor personeel van luchthaven-gebonden bedrijven. Omdat de term BWK niet meer passend is voor het ledenbestand, wordt de naam veranderd in KLM Aeroclub.

Onze eerste eigen kist

Op 14 februari 1976 mogen we ons eindelijk een volwaardige vliegclub noemen met de komst van de Cessna 172 PH-KAC. Na een jaar wordt deze na maar liefst 900 vlieguren op de klok al weer ingeruild voor de PH-KAD. De leden blijken zulke enthousiaste vliegers te zijn dat dat ene vliegtuig niet genoeg blijkt om de vraag aan te kunnen.

Een tweede toestel wordt gekocht. Het buitenland is voor veel vliegers inmiddels lang geen onbekend terrein meer.

Schiphol breidt uit

Door de groei van Schiphol wordt stalling in Hangar 9 een probleem en we verhuizen naar KLM Helikopters. Onze kisten staan daar in weer en wind, máár, we mogen wel gebruik maken van de Helibar als clubruimte. De situatie is natuurlijk niet echt ideaal, vooral niet voor de toestellen, en daarom verhuizen we in 1986 naar Hangar 8. Daar is zelfs plaats voor een 3e vliegtuig en een eigen bar, een ruimte voor de technische dienst en in een later stadium voor een echte static simulator.

Maar Schiphol groeit maar door, de beveiliging wordt strenger en een demotiverend beleid wordt ingezet t.a.v. de kleine luchtvaart. Ook voor korte vluchten moeten slottijden worden aangevraagd. De landingsgelden worden steeds hoger en van de KLM komt het bericht dat Hangar 8 tegen de vlakte gaat. Het wordt er allemaal niet leuker op en de KLM aeroclub besluit definitief afscheid te nemen van Schiphol.

Een eigen hangar

Een goed alternatief wordt gevonden op het vliegveld Lelystad. Daar gaat begin 1997 de eerste paal de grond in van een eigen hangar, iets dat de club tot dan nog nooit gekend heeft. Op 16 augustus 1997 wordt het nieuwe pand officieel in gebruik genomen. Onze hele vloot voor de hangar

Onze huidige hangar is van alle gemakken voorzien, zoals een gezellige crew room, een briefing room met computer apparatuur t.b.v. flightplanning en reserveringen, een vergaderruimte en maar liefst 3 fixed base simulatoren. In de hangar is meer dan voldoende ruimte voor 4 vliegtuigen.

Natuurlijk is in de jaren van ons bestaan nog veel meer gebeurd, zoals de talloze reisverhalen, rally’s en andere clubevenementen.

Historische foto’s van de KLM vloot

Klik op een foto om de foto’s 1 voor 1 te bekijken met omschrijving.