Zaterdag 5 april was de grote Hoogvliegersdag op Lelystad Airport. Stichting Hoogvliegers organiseert vluchten voor ernstig zieke en gehandicapte kinderen. Ze zijn voor één dag piloot. Een paar keer per jaar wordt er een grote Hoogvliegersdag georganiseerd waarbij heel veel kinderen zijn uitgenodigd en tussendoor ook individuele dagen. Wat zij allemaal doen, kun je teruglezen op hun website. Neem zeker een kijkje, want het is een fantastische stichting die dagen die nooit te vergeten zijn realiseren voor zieke kids (en hun ouders/verzorgers!).
www.stichtinghoogvliegers.nl

Zaterdagochtend om 04:00 uur ging mijn wekker. Normaal gesproken had ik tien keer op snooze met veel gegrom en gezucht gedrukt, maar dit keer stond ik redelijk snel op. Een mooie dag stond in de planning. Om 07:00 verzamelden alle vrijwilligers zich in ons clubhuis. Mijn ochtendhumeur was snel verdwenen want ik had nog een 1 aprilgrap in te halen. Een plastiek drol legde ik achter de bar in de kantine. Met de slappe lach en een kop thee begon de dag.

Om 09:00 kwamen de eerste gezinnen met de kids aan. Enkelen in het grote vrachtwagen konvooi.

konvooi
Foto © Martijn de Rooze

Ik mocht vandaag groepen kids met hun begeleider indelen voor de vluchten in de Fokker 50 van de Koninklijke Luchtmacht. En hun per bus begeleiden tot aan het instappen. De hele dag grondstewardess spelen voor de Fokker 50. Een super taak, aangezien de F50 mijn favoriete vliegtuig is.

Samen met Karin (vrijwilligster van Stichting Hoogvliegers) deelden wij de kinderen per vlucht in. De kinderen met hun familie kwamen aan onze tafel om zich in te schrijven. Ik maakte steeds de fout niet op de passagierslijst te zetten of iemand in een rolstoel zat. Ik zag de rolstoelen niet. Niet omdat ze niet opvallen. Maar omdat de kinderen totaal geen indruk gaven van een beperking. Ze waren vandaag gewoon kind. Met grote glimlachen en enthousiasme.

f50-1
Foto © Herbert van Hulten

Het was vreselijk leuk de kids met hun gezin weer op te halen van een F50 vlucht. Gigantische smiles, juichend met de armen in de lucht en ouders die zelf ook mee genoten. De piloten met hun crew hadden engelen geduld en hadden alle tijd voor iedereen. De kinderen mochten ook tijdens de vlucht in de cockpit kijken en kregen allemaal een mooie poster en stickers.

Er was veel te zien en te doen. Prachtige vliegtuigen en helikopters in de static show. En de kinderen (maar ook ouders) mochten in sommige zelfs zitten. Zoals de Saab Viggen, de Apache helikopter (die nog een spectaculaire lowpass vloog achter de hangaars), Alouette helikopter (de favoriet van Prinses Beatrix) en meer, veel meer. Een clown die onvermoeibaar was, het Flying Circus, F16 simulatoren, patatjes, koffie, limonade, tasjes met allemaal lekkers van Melba Toast, een springkussen, politie, brandweer. Te veel om op te noemen!

De kinderen mochten ook allemaal individueel in een sportvliegtuig vliegen. Op de rechterstoel naast de piloot ook zelf een keer sturen. Na afloop kregen ze een certificaat dat ze die dag piloot waren. Trots gingen ze op de foto.

vliegen-1
Foto © Suzanne Wortel

Ook André Kuipers (piloot en astronaut) was aanwezig en nam de kinderen mee de lucht in. Hij nam alle tijd met de kids op de foto te gaan. Niets was te gek. Deze dag stond helemaal in het teken van de kinderen en ondanks dat het hard werken was voor ons allemaal als vrijwilligers, hebben wij ook als kind genoten van de dag en al het moois wat te zien was.

De laatste F50 vlucht van de dag had nog plek voor enkele vrijwilligers. Ik had het geluk mee te kunnen. Spectaculair zo laag te vliegen met de Fokker 50. En het was ook nog eens de laatste vlucht van de piloot die met pensioen ging. Dus wij werden na de landing opgewacht door twee brandweerauto’s die het vliegtuig nat spoten. Een ervaring die we niet snel zullen vergeten.

Vermoeid plofte ik neer op een stoel in ons clubhuis. Ik had geen benen meer over. De laatste kinderen en hun gezinnen vertrokken. Ik kleedde mij om in mijn joggingsbroek en had zo weg kunnen dommelen. Expres mijn zonnebril opgezet zodat het niet zou opvallen dat ik met mijn ogen dicht zat. Maar Peter vroeg of ik nog zin had in een kort vluchtje met de WVO (Cessna). Daar vond ik wel energie voor en wij stapten in om een rondje Veluwe te vliegen. Bij terugkomst stond de BBQ al klaar! Wat een luxe. Wij konden meteen aanschuiven en we hebben heerlijk gegeten, nagepraat en gelachen. Het was een lange dag en we hebben allemaal hard gewerkt. Maar het was het meer dan waard.

Hieronder een automatische slideshow van de braai:

Cees Ootjers, Rob Hoogboom en Aloys Bodewes, wat hebben jullie het fantastisch georganiseerd. Petje af, diepe buiging. En Stichting Hoogvliegers natuurlijk. Machtig mooi wat jullie doen, de dromen van de kinderen waarmaken. Alles was picobello verzorgd. Veiligheid, planning, alle vrijwilligers… nergens een gebrek te bekennen. Wat een inzet en wat een werk is er verzet. Ondanks dat ik (en ik ben niet alleen) elk bot in mijn lijf voel en vandaag nog steeds zelf schor ben, van mij mag dit morgen weer! Ik kan niet wachten tot volgend jaar als wij weer zo’n mooie dag mogen organiseren.

Ik hoop dat alle kinderen en hun gezinnen ook zo hebben genoten en een dag hebben gehad om nooit te vergeten. Ik sluit af met een quote van een ouder die iets moois schreef in het gastenboek van de website stichtinghoogvliegers.nl
“Dankbaar zijn we dat jullie dit nog aan ons kinderen hebben mee kunnen geven. Wij kunnen geen dagen meer aan het leven van mijn kinderen voegen, maar jullie hebben wel leven aan de dagen toegevoegd. Dank!!”

LINKS:
Lees het verslag van Stichting Hoogvliegers (inclusief vele foto’s en binnenkort een film!).
Aironline schreef ook een leuk verslag.
Omroepflevoland maakte een filmpje:

Vind je het ook zo’n mooie doel? Help mee, als vrijwilliger of door een bedrag te doneren!